REVIEW || JANE (AUSTEN) VOOR IEDEREEN

36654876

 

 

 

 

Titel: Jane (Austen) voor iedereen
Auteur: Anke Werker
Illustrator: Sanne van der Bruggen
Uitgever: Karmijn Uitgeverij
Uitgegeven: 22 November 2017
Aantal pagina’s: 102 pag.
ISBN: 978 949 2168 184

 

 

Jane (Austen) voor iedereen werd in November 2017 uitgegeven door Uitgeverij Karmijn en ja, ik voel me diep beschaamd dat ik m nu pas recenseer. Het boekje telt 102 pagina’s en al ben je geen grote fan van Austen’s werk, dit boek is pure magie voor iedereen. Je komt meer te weten over het leven van Jane, van voor ze haar boeken schreef maar ook wat er na haar dood gebeurde.

Anke schrijft luchtig en in woorden die voor iedereen gemakkelijk te begrijpen zijn. Ik ga heel eerlijk zijn en zeggen dat het me nog nooit gelukt is een boek van Jane uit te lezen maar ik ben verliefd op de kostuumdrama’s die er voort zijn gekomen aan de hand van haar boeken. De illustraties van Sanne maken het boek er ook nog leuker van. De illustraties zijn leuk en kleurrijk en laten de tekst uitblinken.

Buiten het feit dat we meer te weten komen over het leven van Jane, leren we ook meer over haar boeken, staat er een test in en ook nog recepten. Ik ga die pittige applecrumble zeker een keer proberen (al weet ik niet zeker of ik die gember toevoeg want daar houd ik dan weer niet zo van…)

In 2016 heb ik een tijd gewoond in een klein plaatsje genaamd Winterslow, vlakbij Winchester. In Winchester staat een kathedraal waar de laatste rustplaats van Jane te vinden is. Rondom haar graf staan verschillende verhalen afgebeeld die haar levensverhaal vertellen. Ondanks dat ik nog nooit een boek van haar las, vond ik dit wel heel interessant om te zien! In September hoop ik het Jane Austen House museum te bezoeken, te vinden in Chawton niet ver van Winchester.

Wil je meer te weten komen over het leven van Jane, haar familie, haar boeken, de films van haar boeken en nog veel meer, ga dan zeker dit boek lezen. Ik vond het zo leuk om door te bladeren en te leren over wie Jane nou eigenlijk was en waarom zoveel mensen van haar boeken houden!

blog signature

Advertenties

REVIEW || De Horlogemaker van Londen

30823653De Horlogemaker van Londen is geschreven door Natasha Pulley en vertelt het verhaal van Thaniel Steepleton in Victoriaans Londen. Het is tevens het debuut van Pulley! Wat me het eerst opviel aan het boek was de prachtige cover die het boek heeft. Ik ben een echte coverbuyer en toen ik dan ook een mail ontving met de vraag wie het boek wilde lezen was ik de eerste die schreeuwde van JA! Het maakt me dan vaak niet eens heel veel uit waar het boek overgaat. Dat is slecht, dat weet ik wel, maar kijk dan maar gewoon! Daarbij komt dat er een kaart op de end pages van het boek zit, nog een favoriet van me!

Maar goed! De Horlogemaker van Londen vertelt dus het verhaal van Thaniel Steepleton. Wanneer Thaniel thuiskomt van zijn werk vindt hij een gouden zakhorloge op zijn kussen. Hij denkt er niets van behalve dat hij wil weten waar het vandaan komt en wie het achter heeft gelaten. Ditzelfde horloge redt een paar maanden later op wonderlijke wijze zijn leven. Thaniel wil nu zeker weten waar het horloge vandaan komt en gaat op zoek naar de maker ervan. Dit blijkt Keita Mori te zijn, een geheimzinnige Japanse immigrant. Hij laat Thaniel kennismaken met een fantastische wereld van uurwerken, muziek en mysterie. Het lijkt allemaal onschuldig, maar een reeks van onverklaarbare gebeurtenissen doen Thaniel vermoeden dat er meer is dan wat hij op het eerste oog kan bevatten. Wanneer dan ook Grace Carrow in hun leven komt, raakt alles in een stroomversnelling. Thaniel wordt heen en weer geslingerd tussen zijn liefde voor de één en zijn loyaliteit aan de ander.

Het boek begon wat mij betreft wat langzaam, ik kon er niet heel gemakkelijk in komen en ik snapte dus niet helemaal waar het over ging omdat ik steeds terug moest lezen. Maar dat veranderde al snel en toen ik er eenmaal in zat was ik er ook zo doorheen. Toch werd er niets overhaast in dit boek, het verhaal was een beetje als een horloge dat tikt, het taalgebruik is whimsical (ik heb letterlijk een maand gezocht naar een letterlijke vertaling naar het Nederlands voor dat woord maar ik kan het gewoon niet vinden, dus dan maar zo 🙂 ), je wordt meegenomen in de beschrijvingen van voorwerpen en omgevingen. Gedurende het verhaal raakte ik meerdere keren een beetje in de war omdat het leek alsof Pulley zelf niet wist waar ze met dit verhaal naar toe wilde, er is iets met een bombardement, er is iets met het horloge, en dan is er nog iets met een meisje, maar het leek niet allemaal even vloeiend in elkaar over te lopen of bij elkaar te horen. Ik had geen idee waar ze naartoe wilde af en toe en misschien had ze dat ook niet.

Ik heb moeite om deze recensie te schrijven zonder dingen te verklappen, omdat dat misschien wel de beste manier is om overal goed op in te gaan, toch doe ik het niet. Iedereen moet dit boek lezen op zijn eigen manier en dat lukt natuurlijk niet wanneer ik het halve plot verklap. Één ding ga ik het toch wel over hebben omdat ik me er gewoon aan ergerde.. Op een gegeven moment is Thaniel bezig op te zoeken of hij weet waar Keita Mori woont zodat hij hem kan opzoeken en zoekt hij in de lade met namen met de beginletters N-R. Snappen jullie het al? Mori begint natuurlijk met een M en voor zover ik weet is die toch echt wel voor N en niet erna.. Ik begon spontaan het alfabet liedje te zingen om er zeker van te zijn dat ik het niet fout deed maar echt niet!

Terwijl ik de schrijfstijl zeker wel leuk vond, vond ik de personages niet altijd even sterk en soms gewoon zwak. Dit maakte het misschien ook zo moeilijk om er in het begin in te komen, omdat het nooit voelde alsof ik las over echte mensen, iets wat ik anders wel altijd heb. Al met al heb ik een boek gelezen die niet altijd even sterk was qua plot en verhaallijnen, maar die een geweldige setting had waar ik me dan weer wel helemaal in kon verliezen. Het was het perfecte boek om een keer te lezen, maar niet iets wat ik snel nog eens zal lezen. Het zal voorlopig dan ook op de plank blijven staan voor de mooie cover van het boek!

De Horlogemaker van Londen / Natasha Pulley / De Fontein / 8 november 2016 / 352 pag. / ISBN: 978 902 6139 857

 

REVIEW || Wat Nu?

31368406Wat Nu? van Kristan Higgins is het eerste boek dat ik van Kristan mocht lezen en ik werd blij verrast! Eigenlijk is het deel drie in de Gideon’s Cove serie maar gezien ieder boek over een ander koppel gaat maakt dat natuurlijk helemaal niets uit! Het boek vertelt het verhaal van Parker die haar hele leven een rijk leven heeft geleid. Maar dan staat ineens haar vader voor haar neus met de mededeling dat al het geld wat ze dacht te hebben er niet meer is en dat zij en haar zoontje zullen moeten verhuizen. Haar vader heeft het complete familiefortuin er doorheen gejaagd en er zit niets anders op dan het voor haarzelf uit te gaan zoeken. Nou verdient ze wel degelijk geld met de verkoop van haar goedlopende kinderboekenserie, maar dit heeft ze vanaf het begin al allemaal afgestaan aan goede doelen.

Gelukkig heeft een oud-tante haar een huisje aan het water in Maine achtergelaten, in Gideon’s Cove wel te verstaan. Parker besluit haar laatste geld op te maken door het huisje op te knappen en het dan te verkopen om een nieuw leven te kunnen beginnen en na te denken over wat ze nou precies wil doen. Een nieuw boek wil haar maar niet lukken en dan is er nog James, de onuitstaanbare maar handige assistent van haar vader die haar komt helpen. En toch helemaal niet zo verschrikkelijk is als ze altijd gedacht heeft.

Ik lees niet zo vaak boeken in het Nederlands en helemaal niet wanneer het gaat om boeken die vallen in het romance genre, op de een of andere manier brengt het gewoon niet de gevoelens over die ik wel voel wanneer ik in het Engels lees. Maar dan moet ik bij dit boek dan weer wel toegeven dat ik helemaal om was. Parker en James zijn een geweldig koppel samen, haat en nijd in het begin en langzaam maar zeker gaan we een hele andere richting op dan de haat en nijd. Dan blijkt toch wel echt dat haat en liefde erg dicht bij elkaar liggen!

Wat ik zo leuk vond aan dit boek was het feit dat niet het hele boek alleen maar om Parker en James draaide, maar ook de vriendschappen die Parker maakt in Gideon’s Cove. De mensen die haar helpen met van alles en het werk wat ze vindt in de bloemenwinkel van haar moeder’s nicht. Aan de ene kant is het zeker wel dat liefdesverhaal wat je verwacht wanneer je de voorkant ziet. Maar aan de andere kant is het ook een verhaal van zelfontdekking en ontdekken dat je zoveel meer kan zijn dan alleen de rijkeluisdochter van je vader zijn.

Al met al is het een boek waarvan ik zeker benieuwd ben naar de andere boeken in de serie, maar ik weet niet of ik die in dit geval in het Nederlands zou gaan oppakken of toch maar de originele versies in het Engels. Ik blijf toch in dubio! Kristan Higgins heeft er in ieder geval een fan bij voor haar schrijfstijl, ik vloog door het boek heen. En terwijl ik het las met Kerst, gaf het me zeker wel het fijne zomergevoel dat hoort bij een boek dat zich afspeelt aan het water in Maine!

Wat Nu? / Kristan Higgins / vertaling Marjet Schumacher / Harper Collins Holland / 2016 / 384 pag. / ISBN 9789402715804

REVIEW || Het Scheve Meisje

30061361Het Scheve Meisje van Yvon Né speelt zich af in de jaren vijftig wanneer een huwelijksleven pas compleet is wanneer er kinderen zijn. Dus er komt een kind, een dochter. Maar niet het meisje waarop de ouders hoopten, geen kind om mee te pronken, eerder een om je voor te schamen. De ouders zijn bang voor het onbereikbare wezen dat niemand nodig lijkt te hebben. Ze zien niet hoe dit meisje zich ervan bewust is te leven in een wereld waarvan de gebruiksaanwijzing ontbreekt. In Het scheve meisje vindt Yvon Né woorden voor de manier waarop een kind van tussen de twee en elf kijkt, leeft en voelt. Een kind dat de dingen om zich heen op een eigen manier beleeft om de wereld leefbaar te maken en daarin niet door haar omgeving begrepen wordt.

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Het Meisje. Het meisje groeit op in de jaren vijftig/zestig. De lezer maakt kennis met het meisje en beleeft via haar ogen haar leven mee. Jaren vijftig waarin het normaal was dat je trouwde en kinderen kreeg, moeders die thuis bleven en vaders die de kost verdienden. Het gaat niet anders in het gezin van het meisje. Het meisje is anders, niet de dochter waar vader en moeder van droomden om te hebben. Zou het komen door het feit dat ze een beperking heeft, ze heeft scoliose. “Wat is dat kind scheef” of is het gewoon het feit dat het meisje de wereld onbegrijpelijk vindt en zich niet kan aanpassen aan wat wenselijk is in die tijd.

Ik heb nog niet eerder iets van Yvon Né gelezen maar de titel en de achterflaptekst trokken me aan om dit boek toch op te pakken en te lezen. Toen ik voor het eerst de achterflaptekst las dacht ik dat het ging over een meisje met een andere beperking ik dacht niet na over scoliose. Ik weet niet wat ik wel in mijn hoofd had maar toen ik begon te lezen werd het natuurlijk al vrij snel duidelijk dat het hierom ging. Het feit dat het boek vanuit het oogpunt van het meisje verteld was me niet onbekend, eerder dit jaar las ik al de Zwaluwman van Gavriel Savit voor de Leesfabriek en die is ook vanuit het oogpunt van het kind (de hoofdpersoon in beide boeken), toch moest ik wel weer even wennen om vanuit dat oogpunt te lezen. Het boek wordt aan elkaar verweven met een bijna sprookjesachtige manier van schrijven, iets wat ik enerzijds erg prettig vind lezen en anderzijds duurt het soms wat langer voor ik er lekker in zit. Toch is de wijze waarop het boek is geschreven een manier waardoor niet alleen de gebeurtenissen maar ook de persoonlijkheid van het meisje aangrijpend zijn en mij in dit geval mee trokken in het verhaal.

Door het feit dat het meisje Scoliose heeft en op een dag ineens wakker wordt als ‘het scheve meisje’ is het voor haar ouders niet altijd even gemakkelijk om met haar om te gaan. Ze is onhandig, lief maar soms ook een moeilijke dromer en daarmee maakt ze het af en toe erg moeilijk voor het ouders die juist heel praktisch en gewoon zijn. Zij hadden het liefst een vrolijk en makkelijk kind gehad en weten niet goed wat ze met haar aan moeten. Het ideaalbeeld wat zo belangrijk voor ze is kunnen ze niet goed nastreven met een dochter als zij.

Het meisje daarentegen is creatief en van wat je te weten komt erg intelligent en gaat meer dan eens helemaal op in haar eigen wereld. Het boek wordt dan ook vaak vermengd met de werkelijkheid en de droomwereld waarin het meisje zich vaak bevindt. Dit tot er weer iets gebeurd en de werkelijkheid ineens weer binnendringt in haar hoofd. In die werkelijkheid is het meisje absoluut niet dat perfecte meisje die haar ouders zo graag willen. Ze is argwanend, maakt fouten en is soms zelfs agressief. De relatie met haar ouders is niet gemakkelijk al is het op sommige momenten erg lieflijk om te zien hoe de ouders er toch het beste van proberen te maken of juist helemaal niet.

Zoals ik al eerder zei is het meisje ook erg intelligent maar lijken haar ouders daar niet om te kunnen gaan en wanneer ze bijvoorbeeld een goed resultaat haalt op school en daar over verteld lijkt het of haar ouders denken dat het een soort arrogantie is. Ze krijgt bijnamen die je normaal niet als ouders zou geven (ik zou dat in ieder geval niet geven aan eventuele kinderen!). Né heeft aangegeven dat het boek semi-autobiografisch is en daarmee een inblik in haar eigen leven geeft. Het boek is écht, het komt kwetsbaar over, het is eerlijk en het geeft een goed voorbeeld voor mensen die anders zijn dan een ander en welzeker een goed einde brengen aan een leven die ze misschien wel op alle fronten tegen zit.

Het boek was hartverscheurend en ik ga het aan iedereen aanraden waarvan ik weet dat ze dit boek gaan lezen en het net zo zullen beleven als ik. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Het boek is een goede aanrader en ik moet misschien toch maar eens die bibliotheek induiken om andere boeken van Yvon te gaan lezen!

Deze recensie is geschreven door Daphne Maatman, 26 jaar, Sociaal Pedagogisch Hulpverlener, werkzaam met mensen met een verstandelijke beperking. Wil je volgen wat ze leest, kijk dan op haar Instagram: daffodilsbooks.

Het Scheve Meisje / Yvon Né / De Geus / 5 April 2016 / 285 pag. / ISBN: 978 904 4536 713

 

REVIEW || De Zwaluwman

30167869Gabriel Savit’s debuut roman “De Zwaluwman” brengt ons mee naar Polen in de Tweede Wereldoorlog. We beginnen in Krakau een van de grote steden in Polen waar we Anna Lania, de dochter van een Poolse professor. Professor Lania zoals hij wordt beschreven door Anna wordt opgepakt door Anna wanneer ze zeven jaar oud is. Ze blijft alleen achter, tot ze de Zwaluwman ontmoet. Hij is lang, mysterieus en heeft uitzonderlijke gaven. Ze weet dat de Zwaluwman niet haar vader is, maar hij is net zo goed met talen als dat hij altijd was. Zelfs de taal van de vogels. Wanneer hij een zwaluw roept op zijn arm te gaan zitten drogen haar tranen en besluit Anna hem te volgen. Weg uit de gevaarlijke stad waar de Gestapo arriveert, het bos in. Maar in tijden van oorlog kan alles gevaar betekenen. Zelfs de mysterieuze Zwaluwman.

Toen ik begin van dit jaar het boek in de Engelse boekwinkels zag staan trok het me al aan maar heb ik het nooit meegenomen naar huis, toen ik ditzelfde boek later echter tegenkwam op de lijst besloot ik toch een poging te wagen. Verhalen die zich af spelen tijdens de Tweede Wereldoorlog trekken me aan. Eerder las ik al “De Gave van Hanna Mendel” en “De Kinderbarak” voor de Leesfabriek en daar vloog ik doorheen. Ik begon dan ook vol enthousiasme aan dit boek. Toch had ik niet hetzelfde gevoel als deze eerdere twee bij De Zwaluwman. Het was niet het feit dat het geen ontroerend boek was of dat het me niet mee trok in het verhaal, maar ik had moeite om er in te komen.

Het duurde toch zeker wel een pagina of 50-60 voordat ik echt in het boek zat en ik niet meer kon stoppen met lezen. Dat vond ik erg jammer, zeker als je nagaat dat het boek maar 240 bladzijden heeft en het dus niet heel lang duurde voordat ik ‘t al weer uit had gelezen. Wat me wel zeer aansprak in het boek waren de lessen die de Zwaluwman leert aan Anna. Om er zeker van te zijn dat ze niet door de Duitsers worden opgepakt trekken ze vooral door de bossen en blijven ze weg van de wegen. De Zwaluwman vertelt Anna dat ze hem moet volgen als de rivier de rivierkant volgt en dat zal ze nooit verloren gaan.

Gedurende het boek lees je hoe de oorlog verder gaat en hoe Anna ouder wordt. In het begin van het boek lezen we vanuit het oogpunt van een zevenjarige Anna, aan het einde van het boek lezen we over een Anna die door de jaren heen veel heeft geleerd en ouder is geworden. We lezen over een Zwaluwman die wanneer zijn medicatie opraakt langzaam verandert in een man die Anna niet meer kent en waar ze niet meer helemaal gerust bij in de buurt komt. Het boekt sleept je mee maar een scene richting het einde van het boek had wat mij betreft eruit gelaten kunnen worden. Wanneer het gehele boek eigenlijk rustig verloopt en er vrij weinig gebeurd behalve dat we af en toe lezen over gebeurtenissen in steden ver weg en lessen die Anna leert, is het raar om ineens een schokkende gebeurtenis te lezen. Iets wat niet verwacht werd en niet in het plaatje past wat gedurende het hele boek wordt geschetst van Anna, maar ook van haar reisgezellen.

Wat ik wel leuk vond om te lezen was de relatie tussen Anna en de Zwaluwman. Wanneer ze eerst een band vormen over hun liefde voor talen, groeit deze langzaam uit tot een relatie die veel dieper is en die hen helpt overleven. Anna vertrouwt op de Zwaluwman en denkt in het begin dat hij iets magisch is en dat hij niets verkeerd kan doen. De Zwaluman beschermt Anna voor alles wat er gebeurd en probeert haar te behouden voor de gebeurtenissen van de oorlog die om hen heen woedt door deze om te buigen in verhalen met wolven en beren (de Duitsers en Russen die om Polen vochten). En terwijl de Zwaluwman zeker niet perfect is en zelf ook de nodige demonen vecht, is hij er altijd op uit om Anna voorop te stellen.

Het verhaal bouwt zich op een gegeven moment zo op dat het einde je met meer vragen dan antwoorden achterlaat. Alles wat we weten aan het einde van het boek is dat de wereld veel donkerder en gevaarlijker wordt en dat de toekomst onzeker is. Als je houdt van een boek met een open einde dan is dit boek voor jou, ikzelf hou niet erg van open eindes, zeker niet wanneer ik weet dat er geen vervolg aan komt voor het boek. De Zwaluwman verteld een krachtig verhaal over dood, verdriet, overleving, en liefde in een tijd van oorlog. Het boek geeft af en toe een hint naar gebeurtenissen die we allemaal in de geschiedenisboeken hebben gelezen, het is een goed geschreven boek dat niet voor iedereen weg is gelegd maar toch zeker wel het lezen waard is!

De Zwaluwman / Gavriel Savit / Ambo/Anthos BV / Juni 2016 / 240 pag. / ISBN: 978 902 6329 982

REVIEW || Een Makkelijk Kind

29453083Een makkelijk kind van Mireille Geus verteld het verhaal van studentes Willemijn en Parel die een week op een luxe villa met sauna in België mogen passen. Willemijn ziet het als een kans om de band met haar vriendin weer stevig aan te trekken. Parel kan als geen ander verhalen verzinnen en vertellen, en precies die afleiding heeft Willemijn nodig.

Wanneer ze ‘s avonds aankomen bij de villa blijkt het vertrekkend echtpaar nog een vreemd verzoek te hebben: of ze niet alleen op het huis, maar ook op hun kind willen passen. Dat ligt boven al te slapen. Met tegenzin gaan Parel en Willemijn akkoord, niet wetend dat hun vriendschap hierdoor danig op de proef zal worden gesteld. De volgende ochtend blijkt het kind namelijk verdwenen te zijn.

Een makkelijk kind is de debuut roman voor volwassenen voor Mireille Geus die vooral kinderboeken schreef. Dit boek had vanaf het begin al een soort thriller gevoel bij mij. Het is een spannend verhaal waarbij vanaf het begin eigenlijk al dingen niet kloppen en waar je je bij afvraagt hoe het zou gebeuren. Willemijn en Parel zijn door een strenge selectie periode heen gekomen en gekozen als de twee meiden die op het lege landhuis in de Belgische Ardennen mogen passen. Voor Willemijn en Parel die elkaar niet veel meer zagen is dit de kans om weer wat dichter tot elkaar te komen. Wanneer het echtpaar echter aan hen vraagt of ze ook op het kind willen passen, verandert dit. Er wordt beloofd dat ze geen last van het kind zullen hebben en alleen maar een ontbijtje bij de deur hoeven zetten en de rest komt wel goed.

Wat ik heel raar vond om te lezen is het feit dat Willemijn en Parel helemaal geen vragen stellen over het kind waar ze voor moeten zorgen. Ze weten geen naam, niet of het een jongen of meisje is. Waarom het op de kamer blijft, helemaal niets. Dat zouden voor mij toch vragen zijn die ik direct zou stellen wanneer ik een week voor het kind moet zorgen! Dan komt het feit dat wanneer het ontbijt wat ze bij de deur hebben gezet ‘s avonds er nog steeds zo bij ligt als die ochtend (wat ik ook niet snap want ik was toch wel tien keer wezen kijken bij die deur en had op de deur geklopt of iets dergelijks). Willemijn en Parel besluiten een kijkje te nemen en komen er al snel achter dat het kind verdwenen is uit de kamer.

Het boek leest als een trein en neemt je mee in de gedachten van Willemijn en Parel. Doordat er eigenlijk maar twee personages goed naar voren komen in het boek leer je de meiden erg goed kennen. Maar toch waar Geus de gedachtegang van Willemijn goed en grondig uitgewerkt, doet ze dit minder goed bij haar gedrag. Er is een bijna naïeve houding waarbij de meijden alles aannemen en de manier waarop de zoektocht naar het kind wordt vormgegeven. Het is boeiend maar aan de andere hand vreselijk voorspelbaar. Het is niet iets nieuws en dat vond ik jammer.

Ondanks dat het genre waarin dit boek valt normaal niet het genre is waar ik voor ga, had het wel wat. Het boeit van begin tot eind omdat ik zo graag wilde weten hoe het nou zou aflopen met de meiden en natuurlijk wat er nou daadwerkelijk aan de hand is binnen het huis. Wat ik een van de goede punten van het boek vond is het feit dat hoe Parel is in combinatie met de spanning rondom het kind zorgen voor het verhaal. Parel neemt rare beslissingen die het verhaal een goede wending geven. Het verhaal wordt steeds vreemder en vreemder maar het bleef me boeien tot het einde. Mireille Geus sluit het verhaal af op een manier die ik totaal niet verwacht had toen ik halverwege het boek was en waardoor ik toch ontzettend blij ben dat ik het boek gelezen heb. Ik heb het gelijk doorgegeven aan de rest van de personen bij mij in huis die er blijkbaar ook door geboeid worden!

Een Makkelijk Kind / Mireille Geus / Nieuw Amsterdam Uitgevers / 4 Maart 2016 / 272 pag. / ISBN: 978 904 6820 797

 

REVIEW || The Hidden Oracle

26881479The Hidden Oracle is het nieuwste boek van Percy Jackson schrijver Rick Riordan. Het boek is het eerste deel in een nieuwe vijfdelige serie genaamd; The Trials of Apollo. Je raadt het al, ze zullen gaan over de Zonnegod Apollo. Ik was na Magnus Chase in Oktober 2015 al weer helemaal om in de wereld van de Noorse Goden, maar het was een geweldige reis terug naar de Griekse Goden en naar Camp Halfblood. Maar waar gaat het boek eigenlijk over?

Apollo heeft zijn vader Zeus behoorlijk kwaad gemaakt tijdens de gebeurtenissen van The Blood of Olympus (Heroes of Olympus serie) toen een van zijn kinderen de wereld op z’n kop zette en Moeder Aarde wakker maakte. Apollo wordt voor straf uit Olympus verbannen. Hij belandt als 16-jarig tiener in New York, zonder zijn goddelijke krachten. Daar moet de 4000 jaar oude god zien te overleven in de moderne wereld totdat hij een manier weet te vinden om weer in de gunst te komen bij Zeus. Maar Apollo heeft veel vijanden, goden, monsters maar ook stervelingen die niets liever willen dan dat hij wordt vernietigd. Apollo moet dan ook de hulp van zijn vrienden in de sterfelijke wereld inschakelen om te overleven en, hopelijk, op een dag zijn goddelijke krachten terug te krijgen. Wie anders dan de halfgoden van Kamp Halfbloed zouden hem kunnen helpen bij die missie?

De wereld van Percy Jackson en de Griekse Goden (of ook de Roomse Goden als je de Heroes of Olympus hebt gelezen) heeft me vanaf het begin al geïnteresseerd. Dan moet ik eerlijk bekennen dat ik gek ben op de verhalen achter de Griekse Goden en Helden en dat ik dan ook niet kon wachten om dit boek in te duiken. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat er nog een boek serie zou uitkomen in deze wereld (waarin we ook Percy etc nog zouden zien.), maar ik was dan ook blij verrast toen ik in de boekwinkel liep en ik het boek tussen de nieuwe releases zag staan!

Ook deze serie is net als de Percy Jackson boeken vol gestopt met humor en grappen en lekker veel sarcasme, waar ik zo van hou! Ook al was het boek niet heel dik vergeleken met de voorgaande serie, het was vol gestopt met bekende elementen. Ik mocht terugkeren naar Camp Halfblood waar ik me gelijk weer thuis voelde en het dan ook goed voor te stellen waar de huisjes stonden, waar het bos was en waar de eethal was. Er is niets fijner dan thuis komen in een bekende omgeving, toch?

Apollo is precies hoe we hem in de vorige series al tegen mochten komen, sarcastisch, vol van zichzelf en verschrikkelijk boos op alles en iedereen die hem tegen zit. Het mooiste moment is dan ook het moment dat hij zichzelf voor het eerst ziet in zijn menselijke vorm, omdat hij niet langer de ‘knappe, geweldige’ god is die hij op Olympus was. Maar toch is het fijn dat we hem zien veranderen in de loop van het boek, hij accepteert het feit dat hij moet werken om weer terug te komen naar waar hij was op Olympus en dat het misschien deze keer wel menis is!

We worden geïntroduceerd aan een reeks nieuwe personages, maar zien ook oude bekenden weer terug. Voor degenen die de HoO serie hebben gelezen, komen er eindelijk achter wat er nou werkelijk gebeurd is met Leo Valdez! Ook zien we hoe het Nico en Will vergaat en nog een tig aantal andere personages die we al eerder hebben gezien. Dit boek bracht mijn favoriete personages uit de andere series die ik gemist had in Magnus Chase. Je leeft toch een totaal van 10 boeken (of 11 nu) mee met de personages en om ze weer te zien was alsof je een nieuw schooljaar (of zomer?) begon in Camp Halfblood samen met de vrienden die je een jaar lang gemist hebt!

Ik moet wel eerlijk zeggen, als je de andere twee series niet hebt gelezen, ben je in staat dit boek te lezen maar het wordt je niet gemakkelijk gemaakt, gezien er aardig wat referenties worden gemaakt naar de andere series. Om maar te zeggen; de reden dat Apollo naar de sterfelijke wereld wordt verbannen! Het boek heeft van mij vijf van de vijf sterren gekregen, al was het alleen maar om het sentiment dat het met zich mee brengt. Het verhaal was geweldig op zichzelf, de humor, de spanning en Apollo maakten het helemaal af!

The Trials of Apollo – The Hidden Oracle / Rick Riordan / Puffin / 3 Mei 2016 / 384 pag. / ISBN: 978 014 136 3912